Uw broker vraagt om een LEI-code omdat MiFID II en de bijbehorende verordening MiFIR beleggingsondernemingen verplichten om bepaalde transacties te rapporteren aan de toezichthouder, en cliënten die voor een LEI in aanmerking komen daarin met die code moeten worden geïdentificeerd. Beschikt de cliënt niet over de vereiste LEI, dan mag de broker de transactie niet uitvoeren.
Verplicht is dit niet voor iedere belegger: een particuliere belegger wordt als natuurlijk persoon geïdentificeerd met de nationale cliëntidentificator die volgens MiFIR voor zijn of haar nationaliteit geldt. Bij een cliënt die voor een LEI in aanmerking komt, zoals een bv, stichting of kerkgenootschap, is een LEI-nummer verplicht voor de rapportageplichtige transacties die zij via de broker doet.
MiFID II in het kort
MiFID II (Markets in Financial Instruments Directive II) is de Europese richtlijn die sinds 3 januari 2018 de regels voor beleggingsondernemingen en handelsplatformen vaststelt. De richtlijn herziet de eerdere MiFID uit 2007 en is er in de kern op gericht om Europese financiële markten transparanter te maken en de bescherming van beleggers te versterken.
Voor uw broker vertaalt zich dat in concrete verplichtingen: welke informatie hij vooraf moet geven, wanneer hij moet beoordelen of een dienst of product bij u past, en welke gegevens hij bij een rapportageplichtige transactie moet vastleggen en melden. De belangrijkste thema’s van MiFID II zijn:
- Beleggersbescherming, waaronder passendheids- en geschiktheidstoetsen voor cliënten
- Markttransparantie voor en na de uitvoering van een order
- Kosteninzicht, zodat de cliënt weet wat een dienst of product daadwerkelijk kost
- Transactierapportage aan de toezichthouder, waarin de LEI-verplichting is verankerd
Het verschil tussen MiFID II en MiFIR
MiFID II is een richtlijn: de bepalingen moeten eerst in nationale wetgeving worden omgezet, in Nederland via de Wet op het financieel toezicht, voordat ze gelden. MiFIR (Markets in Financial Instruments Regulation) is een verordening en werkt daardoor rechtstreeks in elke lidstaat, zonder tussenkomst van een nationale wet. De twee zijn tegelijk ingevoerd en vullen elkaar aan: MiFID II regelt vooral gedrag en vergunningen, MiFIR regelt de harde rapportage- en transparantieverplichtingen, waaronder de transactierapportage waarin de LEI wordt geëist.
| MiFID II | MiFIR | |
| Aard | Richtlijn, omgezet in nationale wet | Verordening, rechtstreeks werkend |
| Rol bij transactierapportage | Kader voor vergunning en gedragsregels | Stelt de rapportageplicht en de LEI-eis vast |
Waarom vraagt uw broker om een LEI?
De rapportageplicht uit MiFIR ligt bij de beleggingsonderneming, niet bij de cliënt, maar zonder de vereiste LEI van de cliënt kan de broker die plicht niet vervullen. Vandaar dat de broker de LEI al vóór een order waarvoor de code vereist is opvraagt, en niet pas wanneer de toezichthouder erom vraagt.
Hoe wordt de LEI gebruikt in transactierapportages?
Een beleggingsonderneming moet transacties melden bij de AFM zo snel mogelijk, en uiterlijk aan het einde van de volgende werkdag, volledig en nauwkeurig. Deze plicht geldt niet alleen bij het uitvoeren van een order, maar ook bij het aannemen en doorgeven van orders en bij het nemen van beleggingsbeslissingen namens een cliënt. In elke melding moet de cliënt worden geïdentificeerd: met een LEI-code wanneer de cliënt een organisatie is die voor een LEI in aanmerking komt.
Organisaties en particuliere beleggers
MiFIR maakt voor de identificatie in de transactiemelding onderscheid tussen natuurlijke personen en organisaties die voor een LEI in aanmerking komen. Een particuliere belegger die als natuurlijk persoon handelt, wordt geïdentificeerd met de nationale cliëntidentificator die volgens MiFIR voor zijn of haar nationaliteit geldt. Een organisatie die op eigen naam een rekening aanhoudt, wordt uitsluitend gemeld met haar LEI-code, het identificatienummer dat dit soort organisaties wereldwijd eenduidig herkenbaar maakt.
| Cliënt | Gebruikte identificatie |
| Natuurlijke persoon (particuliere belegger) | Nationale cliëntidentificator volgens MiFIR |
| Organisatie die voor een LEI in aanmerking komt (bv, stichting, fonds) | LEI-code |
Handelt u via een eenmanszaak of als zzp’er? Ga dan niet automatisch uit van de regel voor particuliere beleggers. Ook deze ondernemingsvormen kunnen volgens de AFM in aanmerking komen voor een LEI. Vraag uw broker welke identificatie voor de betreffende transactie nodig is.
Uw LEI controleren voordat u handelt
Vraagt uw broker om een LEI? Controleer dan eerst op naam van welke entiteit de beleggingsrekening staat en of die entiteit al een actuele LEI heeft.
- Ga na welke entiteit de beleggingsrekening daadwerkelijk aanhoudt: de moedermaatschappij, een dochter, of een apart fonds. De LEI moet op naam van precies die entiteit staan.
- Zoek de entiteit via LEI-nummer opzoeken en controleer de geregistreerde naam, status en verlengingsdatum. Staat de bestaande LEI op LAPSED, verleng dan hetzelfde LEI-nummer in plaats van een nieuw nummer aan te vragen.
- Is er nog geen LEI, start dan tijdig het aanvragen van een lei-nummer, zodat deze klaarstaat voordat de eerstvolgende transactie moet worden gemeld.
Veelgestelde vragen over MiFID II en de LEI
Is een LEI al nodig om een beleggingsrekening te openen?
Niet per definitie. Het openen van een rekening en het uitvoeren van een transactie zijn verschillende stappen. Voor een transactie waarvoor uw organisatie een LEI nodig heeft, moet de broker die code vóór de uitvoering hebben. Daarom kan hij er al bij het openen van de rekening om vragen.
Kan mijn organisatie haar KVK-nummer aan de broker geven in plaats van een LEI?
Nee, niet voor de transactierapportage. Het KVK-nummer is een Nederlands registratienummer, terwijl de MiFIR-melding de internationale LEI-code vereist. Het KVK-nummer vervangt de vereiste LEI in deze transactiemelding niet.



